Zasady

„Dom ma zasady”, ale proste

Dom nie ma regulaminu z paragrafami, tylko kilkanaście zwyczajów, które wszyscy w końcu zapamiętują. Spisałem je w trzech częściach, żeby nie trzeba było ich uczyć się metodą prób i błędów.

Zwyczaje

„O co prosimy, co obiecujemy”

Co obiecuje dom

Obiecuję, że kolacja będzie gorąca, stół czysty, a rozdanie uczciwe. Karty wymieniamy na nowe talie co godzinę, koła ruletki sprawdza krupier przed otwarciem, a żetony liczymy przy gościach. Obiecuję też, że nikt nie będzie ponaglany: kto chce zostać przy herbacie dłużej niż przy kartach, ma do tego pełne prawo i nie musi się tłumaczyć.

O co prosimy gości

Prosimy o pełnoletność, o dokument pokazany przy drzwiach i o wyciszony telefon. Prosimy też, by krupiera nie traktować jak przeciwnika: on dba o płynność partii, a jego uwagi dotyczą rozdania, nie ciebie. Rozmowa może być żywa, byle nie złośliwa, bo sala jest niewielka i każde zdanie niesie się daleko.

Narty i buty

Narty, snowboardy, kijki i buty zostają w przedsionku, na stojakach i w szafkach. Mokre kurtki wieszamy w suszarni, żeby nie moczyły oparć foteli. Renata pożycza kapcie tym, którzy nie chcą siedzieć w narciarskich skarpetach, i nikt nie widzi w tym nic dziwnego. To zwyczaj starszy niż sama sala gier.

Gdy coś pójdzie nie tak

Czasem pojawia się spór o rozdanie, o ruch kulki albo o zamówienie, które wróciło z kuchni nie takie. Zgłoś to od razu krupierowi lub kelnerowi, nie po wyjściu. Ireneusz Ratajczak wysłucha obu stron, zanotuje sprawę w zeszycie i da odpowiedź jeszcze tego wieczoru.

Cisza i światło

Gdy w salonie jest cicho, to nie dlatego, że ktoś tego zażądał, tylko dlatego, że się to opłaca wszystkim. Można rozmawiać, żartować i komentować, byle nie przekrzykiwać sąsiadów. Jeśli Ireneusz poprosi o ściszenie głosu, zwykle wystarcza jedno jego spojrzenie. Lampy gasimy po kolei, a ostatnią partię zapowiada krupier, żeby nikogo nie zaskoczyć końcem.

Czego nie ma w tym spisie

Nie ma tu zakazów, których nie umiałbym uzasadnić jednym zdaniem. Gdy ktoś zapyta, dlaczego krupier ma ostatnie słowo albo skąd cisza w stodole, odpowiem. Jeśli odpowiedź mnie samego nie przekona, zasadę wykreślam i dopisuję nową, lepszą.

Przy stole

„Zasady stołów”

  1. Przy stole siadają osoby pełnoletnie, które okazały dokument przy drzwiach, nawet jeśli bywają tu od lat i znają całą obsługę z imienia.
  2. Żetony są wyłącznie znacznikami rozdań; nie można ich wymieniać, zabierać ani przekazywać poza stół, a po wieczorze wracają do pudełka.
  3. Jedna osoba może grać przy jednym stole jednocześnie, aby krupier miał pewność, kto podejmuje decyzję i w czyim imieniu.
  4. Karty trzymasz nad sukniem, w zasięgu wzroku krupiera, i nie zasłaniasz ich przed nim ręką ani nie pokazujesz sąsiadom.
  5. Gdy krupier zapowiada przerwę, kończysz rozdanie i odkładasz karty zgodnie z jego poleceniem, bez komentarzy do układów.
  6. Zmiana krupiera nie przerywa gry; nowa osoba zaczyna od policzenia żetonów i przedstawia się stołowi, żeby wszyscy wiedzieli, z kim grają.
  7. Zdjęcia robimy poza stołami gry lub za wiedzą wszystkich osób w kadrze; lampy błyskowej nie używamy w całym salonie.
  8. Wieczór kończymy wspólnie: ostatnie rozdanie zapowiada krupier, po nim wszyscy dziękują i odkładają żetony do pudełka.
  9. W turnieju miejsca losuje kierownik sali, więc nie wybierasz sąsiadów ani kolejności, nawet gdy przyszliście całą paczką.
  10. Gdy rozdanie się skończy, o cudzych decyzjach rozmawiamy dopiero przy herbacie, o ile sąsiad sam zacznie temat.
  11. Wątpliwości co do liczby żetonów zgłaszamy krupierowi, który liczy je na głos, żeby każdy mógł sprawdzić.

W jadalni

„Zasady jadalni i przedsionka”

  1. Rezerwacja stolika obowiązuje kwadrans po umówionej godzinie; po tym czasie miejsce może zająć kolejna grupa, o czym Renata uprzedza telefonicznie.
  2. O alergiach i dietach informujesz kelnera przy zamówieniu, a Natalia Włodarczyk potwierdza skład każdego dania przed podaniem.
  3. Nie wnosimy do lokalu własnego jedzenia ani napojów; wyjątkiem są leki i produkty potrzebne ze względów zdrowotnych.
  4. Rozmowy w jadalni prowadzimy półgłosem, a muzyka gra tylko w przedsionku; w salonie gier nie gra nic.
  5. Palenie w domu nie jest dozwolone; na ten cel służy taras od strony ulicy, z którego widać wyciągi.
  6. Psy przewodniki są mile widziane, pozostałych psów nie wpuszczamy, ale przy wejściu stoi miska z wodą i ławka.
  7. Dzieci i młodzież poniżej osiemnastu lat nie wchodzą do lokalu, także w towarzystwie rodziców.
  8. Pozostawione rzeczy przechowujemy w szatni przez trzydzieści dni i oddajemy po opisie przez telefon.
  9. Uwagi o domu przekazujesz mi, Renacie albo Natalii; każdą zapisujemy i w poniedziałek czytamy na odprawie zespołu.